Zonde vind ik, rouw is universeel. Iedereen krijgt er vroeg of laat mee te maken en het is áltijd ongewenst. We kunnen de pijn niet weghalen, maar we kunnen het proces wel minder eng en eenzaam maken door erover te praten. Zo komen we te weten van de emoties, welke komen, gaan en welke lijken te blijven. We kunnen elkaar leren hoe er mee te leven valt, we merken op wanneer ze destructief worden en horen wat wij kunnen doen om de rouwende te helpen.

We praten niet graag over rouw, al helemaal niet over de angst voor het verlies of het sluimerende verdriet dat als een grijze wolk met je meereist waar je ook gaat en wat je ook doet. De pijn die er mee gemoeid is voelt niet prettig en we worden daar liever niet aan herinnerd en de depressie die lonkt wanneer de eerste felste pijnscheuten verminderd zijn, willen we helemaal uit de weg. En we verbloemen de laatste fase het liefst. De fase waar geen einde aankomt en wat dus geen fase is maar een nieuwe werkelijkheid, waarin de aanwezigheid van het gemis groter wordt dan de herinneringen waar je mee achterblijft. Juist wanneer de dood in een goede balans in je leven aanwezig is, is er geen dag dat je niet dankbaar bent, is er geen dag die je aan je voorbij laat gaan. De dood herinnert ons aan ’t nu dat er altijd is, aan onze sterfelijkheid en dat van onze geliefden en aan de kostbare schat die de tijd die wel hebben is.

Wanneer je er niet omheen kunt wanneer de overledene in kwestie iemand van dichtbij is, sleurt, de shock, het verdriet, de depressie en alles wat er aan emoties op kan komen, je als een wilde rivier in stroomversnelling mee. In dit geval word je door de dood op je knieën gebracht. Je bent nederig naar het leven en de dood, alle mooimakerij verdwijnt even. Meestal zeggen we dan ook dat het is alsof tijd even stilstaat, dat de wereld doorgaat en jij denkt, maar hoe dan? Deze mensen worstelen niet met een taboe. Niet direct in ieder geval. De dood is verschrikkelijk maar wat het wel doet is je in één klap authentiek maken.  

Maar daarna.. we zeggen: ‘Neem je tijd zolang als nodig is.’ In werkelijkheid heb je voor je gevoel een paar weken, tot een half jaar om weer tot je mooimakerij te komen. Dan willen we weer business as usual. Met in het geniep af en toe een glas wijn en een eenzame traan die van een wang afglijdt, hoe romantisch, dat rouwen!

In de praktijk is het veel ingewikkelder dan een lijn van a naar b. Het is een wirwar van emoties en gemoedstoestanden, die te pas en onpas hun ware gezicht tonen. Pas wanneer we er in de eerste lijn mee te maken krijgen, leren we van een psycholoog, een coach of vrienden en familie, hoe we kunnen leven met verdriet, neerslachtigheid, lusteloosheid, moedeloosheid, wanhoop, leegte. Allemaal emoties die hun grootste angstaanjagenheid te danken hebben aan hun mysterie. We kennen de gevoelens vaak niet voordat we in een diep dal terecht komen. We zien ze niet totdat we iemand van dichtbij ermee zien worstelen en ook dan is het eng, want we begrijpen het niet. Het zijn emoties die je leven lijken over te nemen, emoties waardoor je je anders gedraagt, anders besluit. Maar in weze doe je dat met verliefdheid ook en net als bij verliefdheid is die intensiteit van de emotie tijdelijk en net als bij verliefdheid kan het destructief of constructief werken. We begrijpen niet genoeg van rouwen, niet zoals we verliefdheid begrijpen. Om met verlies om te gaan zoals we met verliefdheid omgaan of een gebroken hart omgaan. Dus laten we het leren begrijpen, laten we erover praten, erover denken. Als we het hebben over wat er niet meer is of wat er straks niet meer zal zijn, hebben we het ook over waar we nu dankbaar voor zijn.

Gepost door:Daphny Griffioen

Editor

Een reactie op “We begrijpen niet genoeg van rouwen om met ons eigen verlies en dat van anderen om te gaan

  1. Prachtig geschreven 🙏 het raakt. Nu na 2 jaar van rouwen, lijkt alles meer in balans. Maar alle emoties kunnen zo weer naar voren komen. Iets minder heftig dat wel. Maar die angst. Dat is een nare.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s