Na de vele documentaires en essays die ik zag en las over natuurlijk ouderschap was het hoog tijd naar de bron van deze ‘alternatieve’ opvoedmethode te gaan. Op zoek naar het verloren geluk van Jean Liedloff.

Als jonge vrouw was Jean Liedloff op zoek naar avontuur. Ze wilde íets maar wist niet wat en dus ging ze met goede hoop en wat mankracht op reis naar de jungle in Venezuela. Al snel voelde ze daar middenin de wildernis een innerlijke vrede die ze zelf juistheid noemt. Uit nieuwsgierigheid naar dit fijne gevoel, bezocht ze de jungle en de stam die continue in deze staat van zijn verbleef. Bewonderd door dit gevoel ging ze op zoek naar waar het vandaan kwam.

Kinderen worden goed geboren
De eerste opvatting lijkt op het geloof binnen het Boeddhisme. Er wordt bij ‘t continuüm van uitgegaan dat wij (mensen) in weze goed zijn. Dat baby’s en kinderen geen bemoeienis van buitenaf nodig hebben om zich te ontwikkelen. Dit in tegenstelling tot de algemene overtuiging in de Westerse cultuur. Wij zijn gewend kinderen op te voeden en ze vanaf hun geboorte een set regels mee te geven zodat ze later als ze volwassen zijn, mee kunnen komen met het ritme van ons leven. Liedloff zegt hierover dat die regels niet nodig zijn. Het zit in onze sociale natuur om ons aan te passen en ons te gedragen zoals er van ons verwacht wordt. Ze stelt dat regels eigenlijk zorgen voor een verstoring van onze natuurlijke drang om ons aan te passen. We willen passen in de maatschappij waarin we worden geboren. Dat is onze aangeboren natuur.

Baby’s verwachten continue nabijheid
De baby ligt tegen je buik, naast je in bed en zit op je schoot tijdens het eten tot je kindje zelf bij je weg kan kruipen. Bij een mobiele baby geeft zijn natuur aan dat hij klaar is voor meer zelfstandigheid. Tot dat natuurlijke signaal er is, hoort je baby aan jouw lichaam of dat van een stamgenoot te hangen. Op deze manier doet de baby op een passieve manier mee aan het leven. Dit zorgt ervoor dat hij zich thuisvoelt in de gemeenschap en daarmee ook in het leven. Dit gevoel is volgens Liedloff een beleving van juistheid. Wanneer je dit als baby als basisgevoel ervaart, is je neutrale gevoel in je volwassen leven ook juistheid. Een gevoel dat alles precies is zoals het hoort en jij daar een onderdeel van bent.

Baby’s houden zichzelf veilig
Pas op dat je niet valt is een veelgehoorde zin voor dreumesen en peuters. Liedloff zegt dat we door deze uitspraken het onbewuste van onze kinderen de opdracht te geven om te vallen. Ze schrijft over baby’s van zes maanden die vlak langs diepe kuilen kruipen en er toch nooit invallen. Volgens haar hebben baby’s net als volwassenen het instinct zichzelf in leven te houden. Hierdoor weten en voelen ze zelf wanneer ze ergens klaar voor zijn.

Kinderen zijn hun eigen baas 
Autonomie is een heel belangrijk onderdeel binnen natuurlijk ouderschap. Ze zijn baas over hun eigen leven, gevoelens en lichaam. En ze zij dragen hier ook de verantwoordelijkheid voor. Een pakkend voorbeeld uit het boek is hoe een jongen van basisschoolleeftijd met de oude mannen diep de jungle ingaat. Als de volwassenen vertrekken, besluit het kind te blijven. De mannen vertellen de jongen één keer dat ze gaan. De jongen antwoord: ik blijf. En zo geschiedde. Uiteindelijk komt de jongen op zijn eigen tijd en besluit thuis.

Het leven komt zoals het leven komt
Natuurlijke flow is belangrijk in het natuurlijk ouderschap. Als het tegenzit wordt daar net zo mee omgegaan als met plezier. Er huist een innerlijke vrede in de mensen waardoor ze niet veel waarde hechten aan de uiterlijkheden. Zoals meer willen hebben dan je dat werkelijk gebruikt die dag. Ze kennen de angst van te weinig hebben niet. Zoals al eerder benoemd beleven zowel de volwassenen als de kinderen een juistheid van alles. Dat uit zich ook in een groot vertrouwen dat alles goed komt en dat als er te weinig is/blijkt er daar altijd een oplossing voorhanden is.

Anarchie zit in onze natuur
Zoals hierboven te zien is, is er geen sprake van een autoriteit die iets bepaalt of regels opstelt voor een ander. Er is wel een stamhoofd die meer verantwoordelijkheden heeft dan een ander en wie het leiderschap natuurlijk afgaat, maar zelfs het stamhoofd maakt geen besluiten voor een ander. Zonder dat er een echte leider is, zijn er geen sociale conflicten er is geen wedijver. De volwassenen leven harmonieus samen. Dit is ook een van de dingen die Liedloff ervan overtuigen dat natuurlijk ouderschap de ‘juiste’ manier van grootbrengen is. Zij heeft gezien hoe een gemeenschap die voornamelijk gedreven wordt door instincten en intuïtie een idyllisch bestaan leiden. Iets waar wij Westerlingen met onze rationele al tijden naar streven. Wat denk je zou het natuurlijk ouderschap ook iets zijn voor jou?

Posted by:motherofminimalists

Online creative Digital editor Mom

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s