Er zijn critici die het werk van Rupi te simpel vinden. Ze zou het niveau van de dichtkunst naar beneden halen. Ik geloof dat die critici last hebben van een generatie-clash. Rupi Kaur is één van de revolutionaire millenials die de geschiedenisboeken ingaan met een nieuwe manier van carrière maken. Eerst was er de schare fans en ná haar zelfgemaakte succes kwam de boekdeal pas. Haar kunst is gedreven vanuit verbinding met haar lezer. De engagement bestond zonder dat er een marketingcampagne aan te pas moest komen.

Iedere tijd kent zijn eigen revolutionairen. Jonge goden en godinnen die op hun manier streven naar een betere wereld. In deze tijd is connectie het uitgangspunt en al mag dat arbitrair lijken, omdat het alleen maar gaat om likes, hartjes en emoticons. Er vindt wel een verandering plaats in onze gesprekken. Onderwerpen waar veel frictie bij zit zoals racisme, seksueel misbruik en tegenslag worden niet langer stilletjesaan verwerkt. Het wordt beschreven en gelezen. De reacties zijn soms heftig, maar alles komt los. Gevoelens mogen er zijn, en zo vindt Rupi Kaur ruim 2.2 miljoen volgers op Instagram die (h)erkenning halen uit haar woorden.

Haar stijl is eigentijds en sterk. Het is empowering. Uit haar woorden lees je haar leed, maar ook haar liefde voor het leven en haar bewondering voor de vrouw en minderheden. Ze wisselt van thema’s als misbruik, of het zware leven van een moeder die als immigrant helemaal opnieuw moet beginnen naar herkenbare gedichten over een gebroken hart of de onzekerheid bij de zoektocht naar de ware. De teksten worden steeds hoopvoller naarmate je verder in de bundel komt. In haar teksten blijft ze rauw, puur en integer. Haar poëzie is zonder opsmuk. Ze probeert geen poëet te zijn in de traditionele zin van het woord. Ze pent haar emotie neer en dat doet ze zonder iets van kracht te verliezen, wanneer je de gedichten leest, voel je de emoties bij jezelf opborrelen zelfs al heb je de beschreven situaties nooit gekend.

Uit de bundel:

parts of my body still ache from the first time they were touched

-——

we have been dying
since we got here
and forgot to enjoy the view

———

it was when i stopped searching for home within others and lifted the foundations of home within myself i found there were no roots more intimate than those between a mind and body that have decided to be whole

Posted by:motherofminimalists

Online creative Digital editor Mom

2 replies on “Insta-poëet Rupi Kaur is een revolutionair van onze tijd en ‘the sun and her flowers’ een momentum

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s