Heb je meegekregen hoe Albert Heijn hun klanten stigmatiseert aan de hand van profielen? Guess what de budgetshopper is bruin met kroeshaar. Hoe pijnlijk ook, een beter argument voor het bestaan van White privilege krijg je niet. AH is een moneymaking machine, ze gaan niet over ethiek wel voor harde cijfers waarmee ze winst kunnen maken, want geld is macht. Uit die cijfers blijkt schijnbaar dat mensen met een migratie-achtergrond minder te besteden hebben dan hun witte tegenhangers in de stad. En nog een keer geld is macht. 

Er zijn er nu best veel mensen zoals ik op de hogescholen, universiteiten en in ondernemersland. Geboren in een gezin waarvan de lepels eerder van plastic dan van zilver zouden zijn. Een generatie die door onze sociale stelsel -toen de welvaart nog up and running was- kansen kregen om van AH-basic over te stappen naar verse sappen. Docenten hadden net iets meer tijd om uitblinkers in de dop te stimuleren en misschien was er nog iets meer vertrouwen in elkaar. In ieder geval zie ik nu veel mensen die door een socialiseringsproces zijn gegaan. Die zoals ik met hun kroeshaar of tintje de Fernandez vaker laten staan en kiezen voor ’gezonde’ suikers. Om te overleven neem je de heersende norm om je heen over. Mijn moeder vindt dat ik gek praat en veel te dure boodschappen haal, maar is trots dat ik het nu goed heb.

Mijn kinderen genieten van een thuissituatie en huidskleur die in bijna alle gevallen voordelig uitpakt. Ik vind het mijn verantwoordelijkheid ze mee te geven dat het geen vanzelfsprekendheid is. Alles wat je wél hebt, verdient je dankbaarheid want niets is gewoon. Ze hebben deuren openstaan die hun leeftijdgenoten nog moeten openbreken. Ze hoeven zich niet schuldig te voelen dat ze een voorsprong hebben, maar ze mogen (h)erkennen dat ze een opstapje hebben. Zo zal het niet lijken in hun klas of buurt waar alleen kinderen zijn met dezelfde achtergrond. Maar zoals de AH-brochure ons leert is er nog een hele wereld buiten die van jezelf en jouw ouders. En als ze iemand tegenkomen met minder privileges dan zij hoop ik dat ze die dan een duwtje in de rug geven. Zij hadden net zo makkelijk in hetzelfde schuitje gezeten als ik niet was opgemerkt op de basisschool. Of zonder de hulp die ik heb gehad van anderen met meer kennis, kunde of macht dan ik.
In het leven kom je niet verder zonder anderen. Succes bereik je alleen maar door gedisciplineerd te werken en geluk (helpend handje). Dat stukje geluk is wat je afhankelijk maakt van de goede wil of gunfactor van een ander. En juist dat begrip en die gunfactor mist de city budgetshopper vaak, want dat is een white privilege.

 

Posted by:motherofminimalists

Online creative Digital editor Mom

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s